Seksualiteit, homo zijn op latere leeftijd en Sloggi-broekjes

De laatste tijd is me iets opgevallen. Mensen op latere leeftijd, tussen 80 en 85 jaar, praten veel sneller en openlijker over seksualiteit. In het bijzonder gaat het over de manier waarop zij deze ervaring beleven. Een man uitte zijn liefde, of eerder drang naar andere mannen tijdens een geriatrisch assessment. Ik stelde de vraag of hij kinderen had, sociale omkadering, waarop hij negatief antwoordde en outte homo te zijn. Hij was blij dat hij zich nu kon outen, want vroeger had hij schrik om uitgelachen te worden door de jongeren uit de buurt. De man had namelijk al een lichamelijke handicap. " Maar een pilletje of creme'ke heb ik niet nodig hoor, da marcheert nog allemaal," stoefte hij. Uit bezorgdheid voor eventueel misbruik in z'n kwetsbare positie werd met de arts gesproken over een mogelijkheid van 'ontremming' door enige cognitieve stoornis. Niet dat seksualiteit bij ouderen niet meer kan, maar we vonden dat het beter was hem te beschermen tegen zichzelf en anderen indien het nodig zou zijn. Enkele uren voor het ontslag werd nog een MMSE afgenomen, met schitterend resultaat. Meneer haalde een score van 29/30, en de zin die hij moest schrijven, luidde: 'Op dit moment sta ik heel heet.' Grammaticaal correct, dus alle punten gescoord! Ik heb de man een leuke thuiskomst gewenst, dat hij snel stoom kon afblazen! Een dag later ontmoet ik een dame van 84 jaar. Ze scoort 'samenwonend' op de basisanamnese. Ik bevestig in het gesprek 'U woont samen met uw echtgenoot'? En de dame antwoordt heel direct:"Mijn man ... die is al 10 jaar dood, en sindsdien ben ik lesbisch. Mijn vriendin en ik redden het goed." Over seksuele prestaties werd niet zodanig uitgeweid, maar dat was uiteraard geen probleem. Enkele weken geleden ontmoette ik een dame van bijna 80 en kort nadat ik mezelf had voorgesteld, begon mevrouw onmiddellijk over de relatie met haar echtgenoot, of bijna ex-echtgenoot. Het vuur was uit tussen de twee. Mevrouw woonde dan in hun appartement en meneer bleef in het huis. De man had een andere dame leren kennen. Hoewel, enkele weken na hun breuk vroeg de man om nog eens te proberen, een echtscheiding op hun leeftijd, wilden ze toch niet echt. "En," zei mevrouw, "het was alsof we terug 18 waren. De passie spatte eraf, pilletjes of speeltjes waren niet nodig om de vlam in het spel te houden. Ik had zelfs nieuwe Sloggi-broekjes gekocht. Maar na een week was het terug als vroeger. En m'n man ... verliet me terug. Nu moet hij niet meer terugkomen." Enkele getuigenissen die eigenlijk benadrukken hoe relatief het leven is, ongeacht de leeftijd.